Brailleschrift Brailleschrift

Het brailleschrift wordt door zwaar slechtzienden en blinden gebruikt; het is dus een blindenschrift. Dit schrift werd door de Fransman Louis Braille in 1825 ontworpen en werkt op basis van puntencombinaties die achteraan op het papier geperst worden. Zo worden zij als een reliëf door de vingertoppen afgetast.

Zes punten, drie in de hoogte en twee punten in de breedte, vormen het raster voor de combinaties waarmee de letters voorgesteld worden. Met 6 punten zijn er 64 combinaties mogelijk (het "spatie"-teken inbegrepen). Voor de weergave van het brailleschrift door de computer gebruikt men braillelesregels. Om met de computer te werken, zijn er meer tekens nodig: De combinaties met de zes punten zijn niet voldoende, er wordt een vierde regel toegevoegd, zodat er acht punten beschikbaar zijn. Op deze manier zijn er 256 combinaties. De codering van de standaardtekens blijft dezelfde, enkel de laatste regel blijft leeg.

Voor specifieke doeleinden (bijvoorbeeld rekenkundige formules) bestaan er nog variaties. Bij die tekens is de betekenis anders. Eerst komt er een teken dat een bijzondere tekenreeds zal volgen.

Een teken in brailleschrift is ongeveer 6 millimeter hoog en 4 millimeter breed.

Om u een idee te geven van het brailleschrift, is elke paginatitel in blindenschrift weergegeven.